De Wereldbewoners zijn de drie archetypes voor wie Liven World buurten ontwerpt: Ruben (19), Rietje (78) en Nizar (21). Drie verschillende vormen van vervreemding, drie verschillende behoeften, en één buurt waar ze elkaar kunnen tegenkomen.
Wereldbewoners zijn iedereen die in Nederland een thuis zoekt, ongeacht leeftijd, achtergrond of paspoort. De jongere die voor het eerst uit huis gaat. De oudere die haar partner heeft verloren. De internationale werker die hier opnieuw begint.
Ze hebben verschillende verhalen, maar één gemeenschappelijke vraag: "Word ik hier gezien?" Liven World ontwerpt buurten waar het antwoord altijd ja is.
De drie persona's hieronder zijn niet bedoeld als checklist, maar als kompas: als de buurt voor deze drie werkt, werkt hij voor de meesten.
"Ik wil niet alleen een dak. Ik wil een buurt waar ik mezelf kan zijn, ook als ik nog niet weet wie dat is."
Ruben woont net op zichzelf. Hij studeert overdag, werkt 's avonds in een café, en hangt in het weekend rond met vrienden die nog bij hun ouders wonen. Wat hij nodig heeft is niet alleen een betaalbare studio, het is een buurt waar hij gemakkelijk mensen kan ontmoeten, een fysieke werkplek heeft om uit z'n kamer te komen, en een mentale gezondheidszorg die niet pas opstart als het te laat is.
"Ik wil 's morgens iemand kunnen vragen 'gaat het?'. En antwoord krijgen, ook als het niet goed gaat."
Rietje verloor haar man vier jaar geleden. Haar twee dochters wonen in Engeland en Duitsland. Haar huis is groter dan ze nodig heeft, haar agenda kleiner dan ooit. Een verzorgingstehuis wil ze niet, daar verlies je je leven nog voor je sterft. Wat ze wel wil: iemand die haar 's morgens groet, een wekelijkse activiteit waar ze naar uitkijkt, en een knop waar ze op kan drukken als ze valt.
"Ik woon hier nu, maar ik leef hier nog niet. Ik zoek een plek die me leert hoe Nederland werkt."
Nizar kwam uit Syrië voor het werk in de tuinbouw in het Westland. Hij verdient een redelijk loon, maar woont in een collectief huis waar hij niemand kent en geen Nederlands leert. Hij wil meer dan een bed, hij wil een BSN, een bankrekening, een huisarts, een buurman die uitlegt hoe afval gescheiden wordt. En hij wil zijn moeder kunnen vertellen dat hij iets opbouwt.
Het platform achter de fysieke buurt is geen one-size-fits-all-tool. Het is een platform dat zich aanpast aan wie het gebruikt, voor Rietje een dagelijkse check-in, voor Ruben een agenda met studie-activiteiten, voor Nizar een onboarding-stroom door het Nederlandse systeem.
Living Infrastructure is geen poëzie. We meten of de buurt werkelijk wat oplevert voor de mensen die er wonen, vier pijlers, vier KPI's die we elk kwartaal terugkoppelen aan gemeenten, bewoners en partners.
Cijfers zijn streefwaarden voor Almere R21-1,5,9 bij oplevering 2027. Eerste meting na 12 maanden bewoning.
Wij bouwen Living Infrastructure: wonen, welzijn, mobiliteit en gemeenschap als één geheel, voor Wereldbewoners.
